De zwarte “Gascon” varkens komen uitsluitend in zuidwest Frankrijk voor. Het ras is verwant aan het Ibericovarken, maar iets kleiner en ruwer
behaard. De Gascons zijn het oudste Franse varkensras en behoren tot het levend
historisch erfgoed. Deze zwarte varkens zijn ook bekend onder de meer recente, commerciële
naam “Noir de Bigorre”.

De Gascons zijn absoluut niet geschikt voor
industriële kweek. Het zijn langzame groeiers die veel ruimte nodig hebben. Ze
leven jaar in jaar uit buiten in de vrije natuur en zijn van nature immuun aan allerlei ziekten. Ze lopen dartel vrij rond in de weiden en door het
kreupelhout en voeden zich met gras, eikels en granen. Een volwassen zeug weegt
rond de 350 kg, een beer 50 kg meer.


Economisch niet interessant in deze tijden, stond
het ras er niet goed voor. In 1970 telde de ITP (l’Institut Technique du Porc)
bij een twintigtal kwekers nog slechts 34 zeugen. Sindsdien loopt een programma
om het ras te beschermen en op te waarderen. Met succes.


Al hebben de varkens een luxeleven in vergelijking
met hun lotgenoten in de industriële kwekerijen in de lage landen, uiteindelijk
belanden ze in koeltoog van de slager. Het vlees bevat meer structuur, minder
vet en is roder dan het varkensvlees dat we gewoon zijn. Een kwaliteitsproduct
dat niets dan lof toegezwaaid krijgt.


Een schoolvoorbeeld van een met uitsterven bedreigd
ras dat werd gered dankzij de passie om een natuurlijk product af te leveren, tegen
de stroom van massa industrie in. Naar schatting zijn er nu opnieuw een
duizendtal Gascon zeugen die met respect voor het dierenwelzijn worden gekweekt.


Op enkele kilometer van La Bouygue, net buiten
Vaour, is een grote Gascon varkenskwekerij, “la ferme des porcs noirs Gascon”. Verwacht geen grote infrastructuur,
het zijn gewoon grote weiden met veel kreupelhout. De foto’s bij dit artikel
zijn daar genomen.
Ook La Ferme-Auberge Les
Chênes kweekt Gascons (http://www.auberge-les-chenes.fr/).