Blog Image

Middeleeuwse dorpen en bastides Midi-Pyrénées

LA BOUYGUE

Onder het motto "logeren bij Vlamingen" baten Roger & Nadine aan de rand van het Grésigne bos in Penne (Tarn) twee vakantiewoningen uit:
Gîte La Bouygue, een kindvriendelijk vakantiehuis met verwarmd zwembad
Gîte les Sangliers, een hondvriendelijk vakantiehuisje met grote omheinde tuin

METHODE GAILLACOISE versus CHAMPENOISE

Wijngebieden Posted on 2014-08-15 20:34


De marketing boys van de Champagne laten ons graag
geloven dat Dom Pérignon de “wijn met bubbels” heeft uitgevonden. Al heeft de
benedictijner monnik wel zijn eigen methode ontwikkeld, sprankelende wijn
bestond al enkele eeuwen daarvoor.

Lang voor wat we nu kennen als de “Méthode Champenoise”
werd sprankelende wijn gemaakt volgens de “Méthode Ancestrale”.

De “Méthode Ancestrale”, ook bekend onder de naam
Méthode Gaillacoise”, start met een gewone witte wijn. Nog voor de fermentatie volledig rond is, wordt de
wijn al gebotteld en afgesloten. Hiervoor wordt een dikke kurk voor slechts 2/3
in de zware fles gedrukt.

Door de natuurlijke suiker in de druiven gaat de
gisting spontaan verder. De suikers worden omgezet in alcohol en koolzuurgas.
Zo ontstaat een sprankelende wijn.

De “muselet”, het metalen kapje met ijzerdraad zorgt
ervoor dat de stop er niet afschiet en de druk in de fles blijft. Alleen het
uitstekende deel van de stop kan nog uitzetten en zo ontstaat de typische
paddenstoelvorm.

De sprankelende wijn geproduceerd volgens de
“Méthode Gaillacoise” is een volledig natuurlijk product met een alcoholgehalte
van 7 tot 8°. Uitsluitend de kwaliteit van de druiven bepaalt het eindresultaat.
Door de wisselende weersomstandigheden en oogsttijd verschilt de smaak van jaar
tot jaar.

De mauzac druif, die uitsluitend in de Gaillac regio
wordt geteeld, vormt de basis van de sprankelende wijn van de AOC Gaillac. Hoe
later de druiven worden geplukt, hoe hoger het natuurlijke suikergehalte.
Minimum 153 gram per liter most (onvergist druivensap) voor de “brut” en 178
gram voor de iets zoetere “demi-sec”.

Ook andere bekende sprankelende wijnen zoals de Clairette
de Die en de Blanquette de Limoux worden volgens de “Méthode Ancestrale”
geproduceerd.

Champagne is een volledig ander verhaal.
Dom Pérignon introduceerde het vrij ingewikkeld vinificatieproces
van de “Méthode
Traditionnelle
”. De naam “Méthode Champenoise
werd na een lange juridische strijd een exclusiviteit van de Champagne regio.
De
productie van alle Crémants en Cava’s volgens de “Méthode Traditionnelle” is echter
volledig identiek.

Champagne start met een assemblage van verschillende
soorten witte wijn, ook van voorgaande jaren. Aan deze samenstelling (cuvée)
wordt een mengsel van wijn, suiker en gist (liqueur de tirage) toegevoegd. Dit product
wordt gebotteld en afgesloten met een kroonkurk. Gedurende 15 maand ontstaat
door trage gisting in de fles alcohol en koolzuurgas.

Om de droesem (bezinksel)
te kunnen verwijderen werden de flessen vroeger in “pupitres” geplaatst met de
hals iets naar beneden en manueel gedraaid tot de fles verticaal stond. Het
volledige” remuage” proces gebeurt nu niet meer met de hand maar met gyropalettes,
computergestuurde machines die volautomatisch 504 flessen ineens aankunnen.
Wanneer de droesem tegen de kroonkurk drukt, wordt het
bovenste deel van de hals van de fles -20°C gekoeld. Zodra men de kroonkurk
verwijdert, schiet door de hoge druk de ijsprop van wijn en bezinksel uit de
fles. De fles kan nu opnieuw worden bijgevuld met een mengsel van bijvoorbeeld
oude champagnewijn, rietsuiker of cognac. Deze “liqueur d’expédition” bepaalt
of de champagne droog of zoet wordt.

Hierna wordt de fles definitief afgesloten
met een nieuw kurk en ditmaal met een “muselet”, het bekende metalen kapje met
ijzerdraad. De tweede gisting op fles kan nu starten. Het alcoholgehalte zal
uiteindelijk 10 tot 12° bedragen.

Bij de “Méthode Champenoise” of “Tradtionnelle” speelt
het wijnjaar of zelfs de wijngaard geen rol. Uiteraard moet men starten met de
assemblage van goede wijn, maar uiteindelijk bepaalt de wijnmaker de finale
smaak van het eindproduct. Grote champagnehuizen ontlenen hun roem aan het
onveranderlijke karakter van hun wijn. Elk huis heeft hiervoor zijn eigen
mengwijn, suikers en gecultiveerde gisten.

Champagne is samengesteld uit drie druivenrassen: de
Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay. Het eerste rijpingsproces (mise sur
lattes) duurt minimaal 15 maanden.

Bij de 7 erkende Franse en de Luxemburgse crémants
worden uiteraard lokale druivenrassen gebruikt en duurt het rijpingsproces
wettelijk minimaal 9 maanden.
Dat is het enige verschil met champagne. Al de
rest is pure marketing.

Ook de Spaanse Cava wordt sinds 1872 volgens dezelfde “Método
Traditional” geproduceerd.

De “Méthode Charmat” is nog een andere manier
om bubbelwijn te maken. Hierbij ontstaan de bubbels niet in de fles maar door
een tweede gisting onder hoge druk in roestvrij stalen tanks. De gisting
verloopt bij deze methode veel sneller. De bubbeltjes zijn minder verfijnd en
verdwijnen vlugger.

De Italiaanse klassieker Prosecco, op basis van de Glera
druif, wordt volgens de “Méthode Charmat” geproduceerd. Door de snelle productiemethode
ligt Prosecco al enkele maanden na de druivenoogst in de winkelrekken. Prosecco
bewaart niet.

Ook de Duitse Sekt, op basis van Riesling gemengd
met ander lokale druivensoorten, wordt volgens de “Méthode Charmat” gemaakt.

En wat hebben we vandaag geleerd…

Alleen volgens de “Méthode
Ancestrale” en de “Méthode Traditionnelle” wordt volwaardige sprankelende wijn
geproduceerd.

De “Méthode
Traditionnelle” en de “Méthode Champenoise » zijn gelijk.
In hoofdzaak de trukendoos tijdens het vinificatieproces in de wijnkelder
zorgt voor de kwaliteit van het eindproduct.
Slechts een beperkt aantal mensen
proeft het verschil tussen een dure champagne en sprankelende wijn geproduceerd
volgens de “Méthode Traditionnelle”.
Maar in de champagne streek zijn ze
meesters in marketing en het genereren van emoties rond het exclusieve karakter
van hun luxeproduct.

Met de “Méthode Ancestrale”
of “Méthode Gaillacoise” bekomt men feestelijke bubbels zonder trukendoos. Het
druivenras, de vakkennis van de wijnboer en de weersomstandigheden maken het
verschil en zorgen ieder jaar opnieuw voor een nieuwe toets.


Het eigen druivenras mauzac en de natuurlijke
gistingsmethode volgens de “Méthode Gaillacoise” zorgen ervoor dat de
bubbelwijn van de AOC Gaillac een uniek natuurproduct is.
In La Bouygue verrasten
we al veel gasten met de feestelijk sprankelende smaak van de Gaillac bubbels.

Voor meer informatie
over Gîte La Bouygue & Gîte les Sangliers:

http://www.gite-frankrijk.be



NEGREPELISSE

Middeleeuwse Bastides Posted on 2014-06-12 19:45


Nègrepelisse, laten we beginnen met de unieke naam.
Aan
de Aveyron, midden de bossen, lag een kleine nederzetting die aan de abdij van
Moissac toebehoorde: “La Mothe Saint-Pierre”. De inwoners waren voornamelijk houtskoolbranders.
Door de hygiënische omstandigheden in de vroege middeleeuwen hadden de mannen
de kleur van hun product. Toen ze in de omliggende dorpen rondtrokken om hun
houtskool te verkopen kregen ze de Occitaanse bijnaam “los de la negra pelissa”.

Uiteindelijk werd “La Mothe Saint-Pierre dit Nègrepelisse” gewoon genoemd naar de
bijnaam.


Onder de auspiciën van de koning van Frankrijk werd
de Bastide Nègrepelisse in 1273 opgericht door de heren van Bruniquel. Typisch
voor een middeleeuwse bastide heeft ook Nègrepelisse loodrecht op elkaar
staande straten rond een centraal marktplein.

In dezelfde periode dat de Bastide vorm kreeg werd
ook een imposant kasteel gebouwd.

Op een oppervlakte van 3600 m2 ontstond een
vierkante burcht met een binnenplein, versterkte buitenmuren en omwalling. Voor
een optimale bewaking stond op iedere hoek een ronde wachttoren.

Door de eeuwen
heen trotseerde het kasteel zonder noemenswaardige schade diverse oorlogen maar
werd uiteindelijk slachtoffer van de Franse revolutie. Het kasteel werd
volledig geplunderd en de lokale bevolking bediende zich gretig van alle
bouwmaterialen. Er bleef slechts een ruïne over.


Om het kunstencentrum La Cuisine onder te brengen
werd in 2008 een architectuurwedstrijd uitgeschreven. Vanuit de grondvesten van de kasteelruïne ontwierp het
Catalaanse architectenbureau RCR Arquitectes een sober modern gebouw rond een
binnenplaats. Uitsluitend strakke lijnen in natuursteen, cortenstaal en glas. Een zeer geslaagde realisatie met respect
voor de historische achtergrond van de site. Het weekend van 14 juni 2014 wordt kunstencentrum La Cuisine officieel geopend.

Al ging het middeleeuwse karakter van Nègrepelisse
enigszins verloren, het stadje is een bezoek meer dan waard. Het centrale marktplein,
de kerk Saint-Pierre-Es-Liens met een van de mooiste torens in de streek, de tempel
met tuin, de lavoir, de watermolens, het kunstencentrum La Cuisine…

Net naast het kasteel ontstond door de splitsing van de Aveyron een eiland.
Acht hectare natuurgebied. Ideaal voor een rustige wandeling van
ongeveer een half uur.


Nègrepelisse ligt op iets meer dan 20 km van La
Bouygue. Het is bij onze gasten vooral gekend door de supermarkten Intermarché
en Super U. Het loont echt de moeite om een kilometer verder te rijden en het
stadje even te bezoeken.

Voor meer informatie over
het kunstencentrum La Cuisine: http://www.la-cuisine.fr/

Voor meer
informatie over Gîte La Bouygue & Gîte les Sangliers:

http://www.gite-frankrijk.be



LE PORC GASCON, levend historisch erfgoed

Weetjes Posted on 2014-05-03 21:27


De zwarte “Gascon” varkens komen uitsluitend in zuidwest Frankrijk voor. Het ras is verwant aan het Ibericovarken, maar iets kleiner en ruwer
behaard. De Gascons zijn het oudste Franse varkensras en behoren tot het levend
historisch erfgoed. Deze zwarte varkens zijn ook bekend onder de meer recente, commerciële
naam “Noir de Bigorre”.

De Gascons zijn absoluut niet geschikt voor
industriële kweek. Het zijn langzame groeiers die veel ruimte nodig hebben. Ze
leven jaar in jaar uit buiten in de vrije natuur en zijn van nature immuun aan allerlei ziekten. Ze lopen dartel vrij rond in de weiden en door het
kreupelhout en voeden zich met gras, eikels en granen. Een volwassen zeug weegt
rond de 350 kg, een beer 50 kg meer.


Economisch niet interessant in deze tijden, stond
het ras er niet goed voor. In 1970 telde de ITP (l’Institut Technique du Porc)
bij een twintigtal kwekers nog slechts 34 zeugen. Sindsdien loopt een programma
om het ras te beschermen en op te waarderen. Met succes.


Al hebben de varkens een luxeleven in vergelijking
met hun lotgenoten in de industriële kwekerijen in de lage landen, uiteindelijk
belanden ze in koeltoog van de slager. Het vlees bevat meer structuur, minder
vet en is roder dan het varkensvlees dat we gewoon zijn. Een kwaliteitsproduct
dat niets dan lof toegezwaaid krijgt.


Een schoolvoorbeeld van een met uitsterven bedreigd
ras dat werd gered dankzij de passie om een natuurlijk product af te leveren, tegen
de stroom van massa industrie in. Naar schatting zijn er nu opnieuw een
duizendtal Gascon zeugen die met respect voor het dierenwelzijn worden gekweekt.


Op enkele kilometer van La Bouygue, net buiten
Vaour, is een grote Gascon varkenskwekerij, “la ferme des porcs noirs Gascon”. Verwacht geen grote infrastructuur,
het zijn gewoon grote weiden met veel kreupelhout. De foto’s bij dit artikel
zijn daar genomen.
Ook La Ferme-Auberge Les
Chênes kweekt Gascons (http://www.auberge-les-chenes.fr/).



FÊTE des RESPONCHONS

Culinaire weetjes Posted on 2014-04-11 22:07


De uitdrukking “aller aux champignons” was ons
bekend. Van “aller aux respounchous” hadden we voor ons verblijf in de Tarn nog
nooit gehoord.

Rond midden april ziet men in de Tarn overal mensen
de bermen afschuimen, op zoek naar iets… Het blijkt de Dioscorea communis of spekwortel
te zijn. Hier gebruikt men een afgeleide van de Occitaanse naam: “respounchous” (alle schrijfwijzen zijn toegestaan).

Al worden de culinaire
eigenschappen door velen in vraag gesteld, in de Tarn hebben de jonge scheuten van de spekwortel de status van de hopscheuten in Poperinge.


De spekwortel is een klimplant, een kleine liaan die
tot 3 m lang wordt en van mei tot juni gele bloemen draagt. De plant groeit aan
de rand van bossen, heggen en struiken.


Uitsluitend de jonge scheuten zijn culinair gegeerd.
Het lijkt enigszins op een dunne verlepte asperge. Enkel de groene top
van de uitlopers, 7 à 8 cm, zijn eetbaar. De scheuten worden eerst gekookt in
zoutwater, na toevoeging van een flinke scheut azijn om de bitterheid weg te
nemen. De “omelette aux respounchous” is wereldberoemd in de Tarn. De scheuten
worden ook vaak verwerkt in salades.

Het is een jaarlijkse folklore om op zonnige lentedagen met
zijn allen de natuur in te trekken op zoek naar respounchous. Het plezier iets
klaar te maken dat men zelf in het wild heeft geplukt, draagt zonder twijfel
bij tot de culinaire vermaardheid van de respounchous.

We zijn in zuidwest Frankrijk waar alles aanleiding
geeft tot feesten. Nu zondag 13 april 2014 houdt
Cordes-sur-Ciel het jaarlijkse “Fête des responchons sous la Halle”.
Allen daarheen.



ONS WAGENPARK

Info Gîtes Posted on 2014-04-10 21:23

Al adverteren we Gîte La Bouygue als een
kindvriendelijke vakantiewoning, toch krijgen we vaak de vraag of er ook
fietsjes en dergelijke aanwezig zijn.

We hebben ons wagenpark eens uitgestald en waren
zelf onder de indruk.

De ervaring heeft ons geleerd dat kindjes op
vakantie liefst meer keuze hebben dan thuis. Hoe kleiner het kind, hoe groter
de fiets of tractor het wil testen. Hoe groter het kind, hoe liever het op een
driewieler kruipt.

Kleine en grote kindjes, inclusief de papa’s, spelen
graag met autotjes. Daarvoor hebben we een Tonka collectie opgebouwd.

Kindjes in Gîte les Sangliers kunnen uiteraard ook
van dit wagenpark gebruik maken.

Zo te zien zullen we toch onze koopwoede enigszins moeten
temperen smiley



Het COMTOIS trekpaard, levend historisch erfgoed

Weetjes Posted on 2014-04-07 22:14


Aan de rand van het Grésigne bos ligt een zeer grote
weide met prachtige trekpaarden. Voor ons maken deze dieren deel uit van het
landschap. Als we ze niet zien, dan is het plaatje niet compleet.

In zuid-west Frankrijk is het koudbloedras de “Comtois” het populairste trekpaardenras. Nu ze nog nauwelijks in de bosbouw en
wijngaarden worden ingezet, behoren ze stilaan tot een curiositeit, levend
historisch erfgoed.

De comtois is een zeer oud ras. Het zijn
vermoedelijk Duitse paarden gekruist met Spaanse hengsten. In de Romeinse tijd
werden de eigenschappen van deze kleine, sterke trekpaarden met hun zacht
karakter al beschreven.

In de middeleeuwen werd de Comptois ook als
cavaleriepaard gebruikt. Ook in de legers van Louis XIV en Napoleon werden de
Comptois volop ingezet.

Het zijn relatief kleine, maar stevig gebouwde
paarden. De stokmaat ligt tussen 1,50 en 1,65m. De Comtois zijn eenkleurig
lichtbruin met vlasblonde manen en staart. Ook het behang van de benen is
licht gekleurd.

De Comtois hebben een krachtige stap en zijn zeer
wendbaar. Deze “all terrain” onder de trekpaarden is uiterst geschikt in ruig heuvelgebied, bosbouw en wijngaarden. De dieren zijn bestand tegen ruwe
weersomstandigheden en blijven het jaar rond buiten.

Ieder najaar houdt Monestiés een “Fête
du cheval de trait” met uiteraard een wedstrijd om het mooiste trekpaard.



CITYTRIPS rond GRESIGNE

e-Book Posted on 2014-03-18 10:18

e-Book nummer 3 in de reeks foto impressies rond La Bouygue: CITYTRIPS autour de GRESIGNE.

Door de centrale ligging, op het knooppunt van drie historische regio’s (l’Albigeois, Quercy en Rouergue), bevinden zich in de buurt enkele prachtige steden met een goed bewaard patrimonium.

In volgorde van mijn persoonlijke voorkeur:

ALBI, Unesco werelderfgoed aan de oevers van de Tarn. De Sainte-Cécile kathedraal is het grootste bakstenen gebouw ter wereld. Le Palais de la Berbie herbergt het Toulouse-Lautrec museum.

CAHORS, hoofdstad van de Quercy, nu van de Lot. De originele stadswandelroute “jardins secrets” toont de historische binnenstad via een reeks kleine thematuintjes.

VILLEFRANCHE-de-ROUERGUE, een van de best bewaarde Bastides van Frankrijk. Als vroegere hoofdstad van Rouergue getuigt deze stad nog steeds van een roemrijk verleden. De stad had een uitzonderlijke aantrekkingskracht op allerhande kloosterorden.

MONTAUBAN, de voorloper van de Bastides. Vooral het centrale marktplein, de Place Nationale, en de straatjes in de buurt zijn mooi. Voor kunstliefhebbers, het is de stad van schilder Jean-Auguste Ingres en beeldhouwer Emile-Antoine Bourdelle.

RODEZ, hoofdstad van de Aveyron. Enkele prachtige gebouwen, zoals de Cathédrale Notre-Dame, sieren de stad. Het middeleeuwse karakter van de binnenstad ging wel verloren.

GAILLAC, het centrum van de oudste wijnstreek van Frankrijk, was duidelijk ooit welvarend. De tijden veranderen…

Voor meer informatie over Gîte La Bouygue & Gîte les Sangliers:

http://www.gite-frankrijk.be



à la DECOUVERTE de TOULOUSE

e-Book Posted on 2014-03-13 12:16


TOULOUSE, bijgenaamd “la Ville Rose” is de hoofdstad van de regio Midi-Pyrénées.

Een prachtige, bruisende stad met een uitzonderlijk historisch erfgoed.

Het e-book “A LA DECOUVERTE DE TOULOUSE” gidst u naar de niet te missen klassiekers zoals de Basiliek Saint-Sernin, het Capitole, het Jacobijnenklooster…

Voor meer info over “la Ville Rose”, surf even naar een vroeger artikel in deze blog: TOULOUSE

La Bouygue ligt op ongeveer één uur rijden van Toulouse. Het historische centrum kun je in een daguitstap te voet bezoeken.
De smalle straatjes vormen ook een shoppingparadijs, maar dat is een ander verhaal.

Voor meer informatie over Gîte La Bouygue & Gîte les Sangliers:

http://www.gite-frankrijk.be



Le SIDOBRE, land van de Franse « kopjes »

Natuurschoon Posted on 2014-02-26 20:39


Wie vertrouwd is met zuidelijk Afrika kent de
“kopjes”, grillige rotsblokken die chaotisch in het landschap verspreid liggen.
Het is minder bekend dat in de buurt van Castres een gelijkaardig rotslandschap bestaat: Le Sidobre. Uniek in Europa!

285 miljoen jaren geleden werd uit de kern van de
aarde lava naar de oppervlakte gestuwd, maar bereikte die nooit. Deze enorme massa
koelde langzaam af en werd een solide rots in graniet, ongeveer 10 bij 12
kilometer groot.
Door bodemerosie verdween de zachtere bovenlaag en kwam de
granietrots bloot te liggen.
De kracht van eeuwenlange watererosie beeldhouwde
kunstzinnige sculpturen van solitaire of opeengestapelde rotsblokken en chaotische granietrivieren.
Het lijkt soms of de granietblokken lukraak uit de hemel zijn gevallen of door
reuzen werden gestapeld.

De Peyro Clabado (in het Occitaans Pèira Clavada of genagelde
steen) staat symbool voor le Sidobre. Een collosale rotsblok van 780 ton,
rustend op een natuurlijke sokkel van hooguit één vierkante meter (zie foto
boven). Wonderbaarlijk hoe dit gevaarte al eeuwen lang in evenwicht blijft.

De spectaculairste rotsblokken kregen allen een naam:
de drie kazen, de gans, de hoed van Napoleon… Le Lac des Merles, met rotsblokken
die net boven het water uitkomen, biedt vooral bij zonsondergang een
schitterend panorama.

De indrukwekkende “chaos” de la Resse of La Balme
zijn oude rivierbeddingen bezaaid met kolossale rotsblokken. Op granietblokken
klauteren is ontzettend leuk, maar wel niet helemaal zonder (slip)gevaar.

Sinds de twaalfde eeuw wordt in le Sidobre graniet
ontgonnen. Met een marktaandeel van meer dan 50% is het vandaag het grootste
productie- en verwerkingscentrum van graniet in Frankrijk.
Begrafenisondernemers blijven de grootste afnemers.

Al zijn de granietformaties van le Sidobre bij het
brede publiek niet echt bekend, dit uitzonderlijke wandelparadijs is echt een
aanrader. Het levert gegarandeerd een spectaculaire fotoreportage op.

Vanuit La Bouygue vormt een bezoek aan le Sidobre
een unieke daguitstap. 90 km is nog net te doen. Er is geen snelweg, reken op een
reistijd van iets meer dan anderhalf uur. Een bezoek start best in “la Maison
du Sidobre”, Vialavert, 81260 Le Bez.

Voor meer
informatie over Gîte La Bouygue & Gîte les Sangliers:

http://www.gite-frankrijk.be



ESCAPADES AUTOUR de GRESIGNE

e-Book Posted on 2014-02-17 08:34


De streek rond het Grésigne bos biedt een veelvoud aan landschappen en
historisch erfgoed. Het is voor de argeloze toerist soms moeilijk te bevatten
wat deze regio zo authentiek maakt.

Het E-book “ESCAPADES AUTOUR de GRESIGNEtoont aan de hand van enkele foto impressies een overzicht van
de landschappen en de middeleeuwse dorpen & Bastides in de buurt.

Landschappen: Forêt Domaniale
de Grésigne, vignobles de l’AOC Gaillac, l’Aveyron, les Gorges de l’Aveyron
& les causse

Middeleeuwse dorpen:
Penne &
kasteel, Bruniquel, Puycelsi, Milhars, Varen, Saint-Antonin-Noble-Val, Caylus

Bastides: Cordes-sur-Ciel, Castelnau-de-Montmiral, Najac & burcht

Veel kijkgenot.



Volgende »